« Vorige

Gelukkig zijn? - juli 2021

 
"Probeer niet iemand anders gelukkig te maken, je zult alleen maar in problemen komen. Probeer niet een varken te leren zingen; het is tijdverspilling en het irriteert het varken."
~ Anthony de Mello
 
“Het is nooit mijn taak om jou gelukkig te maken, ik kan je niet nog meer gelukkiger maken dan dat ik je ongelukkiger kan maken. Het is simpelweg mijn taak om altijd de Waarheid in jou te zien. Als ik denk dat ik jou gelukkig kan maken, denk ik ook dat jij mij gelukkig kunt maken en dan zal ik jou verantwoordelijk houden voor hoe ik mij voel. Wat een vreselijke manier om zonder liefde te leven.” ~ Diederik Wolsak
 
Wat een waarheid als een koe.
Maar dat besef ik mij nu pas! Ook ik heb het grootste deel van mijn leven vanuit het ‘als .. dan…’ idee geleefd.
‘ Als jij bij mij bent, en niet alleen, dan voel ik me verbonden en dus gelukkig.'
' Als ik een partner heb, dan voel ik me meer compleet en geliefd.’
Na mijn huwelijken en diverse relaties & break-ups sinds mijn adolescentie, waarin ik steeds weer ‘de liefde’ bij een ander zocht, heb ik niet het 'verwachte geluk' gevonden. Ja, bij tijden kwam dat dicht in de buurt, tot het toch weer ‘mis’ ging. En ik weer intens verdrietig was. Ik geloofde iedere keer opnieuw dat er wel iets heel erg mis met mij moest zijn.
 
Verslaving?
Ik ben nu diep dankbaar voor de ervaringen en lessen die ik heb geleerd in al deze relaties tijdens mijn lange reis naar 'geluk'. 
Ik heb ontdekt dat ik mijn gevoelens van hemelhoog juichend of ten dode bedroefd koppelde aan in hoeverre de ander met mij wel of niet in verbinding was. En dat ik behoorlijk afhankelijk van deze gevoelens was geworden. In verschillende situaties herbeleefde ik vooral de angst voor het verlies van die verbinding (liefde) steeds opnieuw. Ik bleek met andere woorden verslaafd te zijn aan angst. Angst voor verlies is ook de angst voor tekort, angst voor 'missing out', waardoor ik iedere keer in een diepe gat viel.
Mijn bekende patroon was een nieuwe (vruchteloze) zoektocht om dat ‘verlies en tekort’ in mij te vullen met iets buiten mij, zoals nog meer liefde van een partner, inspirerender werk of een nog mooiere verre reis. En dit vooral te willen vasthouden. Steeds opnieuw. Dat werkte dus niet! De enige mogelijkheid die uiteindelijke overbleef toen ik met Choose Again in aanraking kwam was: dit gaat helemaal niet over de liefde van een ander, werk, reizen etc, maar dit gaat alléén over mij. Dit gaat over mijn angst voor tekort en mijn verslaving daaraan...waardoor ik mijzelf niet meer in de hand had.
 
Kiezen voor Liefde. 
Ik ben het Choose Again Zes Stappenproces iedere keer gaan toepassen als ik in die angst terecht kwam. Als ik het verlies en het tekort weer voelde, dan wist ik dat er 'werk aan de winkel' was en hoorde ik Diederiks liefdevolle woorden 'Awh honey, piece of cake!' 
Ik werd echt een tijd lang met angst overspoeld. Het leek alsof de verslaving eerst veel erger werd! Door steevast het Zes Stappenproces te blijven doen, met veel discipline en vertrouwen, is er wel iets gaan veranderen....
Ik kwam tot de ontdekking dat het uiteindelijk (ja, natúúrlijk) om verbinding met liefde in mijzelf gaat. De diepliggende overtuiging die ik zolang geloofde: 'er is iets mis met mij' bleek één grote vergissing. Er is géén tekort in mij! Door keer op keer het vergevingsproces van de Zes Stappen te ervaren, wéét ik nu dat ik onomstotelijk onveranderlijke Liefde bén. En wat ik ben hoef ik niet meer (buiten mij) te vinden. Ik ben het AL in mijn essentie. 
 
Een onafhankelijkheidsverklaring
Dit bevrijdende inzicht, dat ik liefde ben en oké ben, en alleen ik er verantwoordelijk voor ben om hiermee in verbinding te zijn, noem ik mijn onafhankelijkheidsverklaring. Het betekent ook dat ik niet verantwoordlijk ben voor het geluk van jou, iemand anders, de wereld. Wat een bevrijding!
Het lijkt een voor de hand liggend begrip als je dit leest, maar het vergt behoorlijk wat toewijding én beoefening om steeds weer opnieuw te kiezen voor liefde en niet voor angst. Voor innerlijke vrede en geluk in plaats van tekort en verdriet. Voor het nemen van mijn eigen verantwoording (Stap 2) in alles wat er gebeurt, ik denk en voel. Het geeft mij een groot vertrouwen dat ik 'gelukkig zijn' helemaal zélf in de hand heb! Ik kan hier ieder moment weer opnieuw voor kiezen.

Hoe fijn is dat, om zingend door het leven te gaan en je geen tijd hoeft te verspillen om een varken te leren zingen. Let's sing along!
 
 Patricia Gorter
 
Er zijn nog geen berichten geschreven, doe dat hieronder
Geschreven op: 23-07-2021